238 10 3494 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/3a50ce4509153704b6a2072f99063983.docx 619c49848926b55f7b78ae6dc9b48929 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/4dc4cf2b9339122d94bb8ac4be15c623.pdf d577764af438e4f80c6e26fca8d6c052 PDF Text Text SEYAHATNAMELERİN ETNOGRAFİK METİN OLARAK ÇÖZÜMLENMESİ: EVLİYA ÇELEBİ’NİN ANTAKYASI VE GÜNÜMÜZE ARTAKANLAR Kadriye ŞAHİN - Mustafa Yakup DİKTAŞ Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Antropoloji Bölümü, Hatay / Türkiye Anahtar Kelimeler: Antakya, Evliya Çelebi, Antropoloji, Etnografi. ÖZET Antakya tarihi çok eski dönemlere dayanan, Akdeniz bölgesinin en doğu ucunda yer alan bir geçiş bölgesi kentidir. Tarihin her döneminden günümüze kadar birçok medeniyete ev sahipliği yapan bu kent, çok kültürlü yapısına günümüzde olduğu gibi Osmanlılar döneminde de yansıtmıştır. Ünlü Seyyah Evliya Çelebi’nin kaleminden aktardığı Osmanlı dönemi Antakya’sına ait notlar tarihi bilgi olmanın çok ötesinde etnografik metinler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle, seyyahın eseri tarihçiler, coğrafyacılar, arkeologlar ve tıpçılar açısından önemli olmakla birlikte, aynı zamanda da interdisipliner bir çalışma alanı olan antropologlar için toplumsal yapı, ekonomi, dinsel inanç, gelenek ve kültürün analizin de son derece önemli etnografik bir kaynaktır. Evliya Çelebi’nin zaman zaman abartılı anlatısı dışında, olayın içinde bizzat kendisinin bulunması, gittiği yerlerde yaşaması ve birebir gözlem yapabilmesi sonucu ortaya koyduğu veriler, dönem kent kimliğinin açıkça ortaya konulmasına ışık tutmaktadır. Toplum tarafından sözlü biçimde aktarılan kendi dönemine ait olmayan olayları yazılı hale getirerek dönemin toplumsal belleği üzerine verileri aktarmaktadır. Bu doğrultuda bu bildiride, Evliya Çelebi’nin gözünden o dönem Antakya’sına ilişkin, mimari, kültürel, coğrafik, dini, sanatsal ve ekonomik gözlemlerini ele aldığı seyahatnamesinde ki yazılı veriler etnografik açıdan yeniden yorumlanmış, günümüz Antakya’sın da o dönemden artakalanlar ortaya konulmuştur. � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 2172 Title A name given to the resource SEYAHATNAMELERİN ETNOGRAFİK METİN OLARAK ÇÖZÜMLENMESİ: EVLİYA ÇELEBİ’NİN ANTAKYASI VE GÜNÜMÜZE ARTAKANLAR Author Author ŞAHİN , Kadriye DİKTAŞ, Mustafa Yakup Abstract A summary of the resource. Anahtar Kelimeler: Antakya, Evliya Çelebi, Antropoloji, Etnografi. ÖZET Antakya tarihi çok eski dönemlere dayanan, Akdeniz bölgesinin en doğu ucunda yer alan bir geçiş bölgesi kentidir. Tarihin her döneminden günümüze kadar birçok medeniyete ev sahipliği yapan bu kent, çok kültürlü yapısına günümüzde olduğu gibi Osmanlılar döneminde de yansıtmıştır. Ünlü Seyyah Evliya Çelebi’nin kaleminden aktardığı Osmanlı dönemi Antakya’sına ait notlar tarihi bilgi olmanın çok ötesinde etnografik metinler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle, seyyahın eseri tarihçiler, coğrafyacılar, arkeologlar ve tıpçılar açısından önemli olmakla birlikte, aynı zamanda da interdisipliner bir çalışma alanı olan antropologlar için toplumsal yapı, ekonomi, dinsel inanç, gelenek ve kültürün analizin de son derece önemli etnografik bir kaynaktır. Evliya Çelebi’nin zaman zaman abartılı anlatısı dışında, olayın içinde bizzat kendisinin bulunması, gittiği yerlerde yaşaması ve birebir gözlem yapabilmesi sonucu ortaya koyduğu veriler, dönem kent kimliğinin açıkça ortaya konulmasına ışık tutmaktadır. Toplum tarafından sözlü biçimde aktarılan kendi dönemine ait olmayan olayları yazılı hale getirerek dönemin toplumsal belleği üzerine verileri aktarmaktadır. Bu doğrultuda bu bildiride, Evliya Çelebi’nin gözünden o dönem Antakya’sına ilişkin, mimari, kültürel, coğrafik, dini, sanatsal ve ekonomik gözlemlerini ele aldığı seyahatnamesinde ki yazılı veriler etnografik açıdan yeniden yorumlanmış, günümüz Antakya’sın da o dönemden artakalanlar ortaya konulmuştur. Publisher An entity responsible for making the resource available International Burch University Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2013-05-17 Keywords Keywords. Article PeerReviewed Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context ISSN 2203-4548 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/f30b376492c8e7d0b238beeb759c83b5.docx 3031b13fb6ed2a8263bfac834414f05d https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/4929ab91dafef1db6ddc0b38b0e87ec5.pdf cf6ffb276dd15bcc1351bdc92e06470f PDF Text Text ŞEYH GÂLİB’İN ‘‘DÜŞTÜ’’ REDİFLİ GAZELİNİN ŞERHİ VE YAPISALCILIK AÇISINDAN İNCELENMESİ Ali Rıza ÖZUYGUN – Habibe BAYSAN International Burch University, Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümü, Saraybosna / Bosna Hersek Anahtar Kelimeler: Şeyh Gālib, Gazel, Şerh, Yapısalcılık. ÖZET Bu çalışmanın alanını, XVII. yüzyıl Klâsik Türk şairlerinden ve Sebk-i Hindî’nin en önemli temsilcilerinden Şehy Gālib’in “düştü” redifli gazelinin, öncelikle klâsik şerh metodu ile ardından da yapısalcılık açısından incelenmesi oluşturmuştur. Öncelikle dilbilim ve yapısalcılık hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra Şehy Gālib’in gazeli şekil, anlam olarak açıklanmış ve yapısal özellikleri gösterilmiştir. Şeyh Gâlip’in incelediğimiz gazeli, şiirindeki ses, söz ve anlam öğelerinin nasıl bir denge içerisinde uyuştuğunu gösteren en güzel örneklerinden biridir. � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 2246 Title A name given to the resource ŞEYH GÂLİB’İN ‘‘DÜŞTÜ’’ REDİFLİ GAZELİNİN ŞERHİ VE YAPISALCILIK AÇISINDAN İNCELENMESİ Author Author ÖZUYGUN, Ali Rıza BAYSAN, Habibe Abstract A summary of the resource. Anahtar Kelimeler: Şeyh Gālib, Gazel, Şerh, Yapısalcılık. ÖZET Bu çalışmanın alanını, XVII. yüzyıl Klâsik Türk şairlerinden ve Sebk-i Hindî’nin en önemli temsilcilerinden Şehy Gālib’in “düştü” redifli gazelinin, öncelikle klâsik şerh metodu ile ardından da yapısalcılık açısından incelenmesi oluşturmuştur. Öncelikle dilbilim ve yapısalcılık hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra Şehy Gālib’in gazeli şekil, anlam olarak açıklanmış ve yapısal özellikleri gösterilmiştir. Şeyh Gâlip’in incelediğimiz gazeli, şiirindeki ses, söz ve anlam öğelerinin nasıl bir denge içerisinde uyuştuğunu gösteren en güzel örneklerinden biridir. Publisher An entity responsible for making the resource available International Burch University Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2013-05-17 Keywords Keywords. Article PeerReviewed Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context ISSN 2203-4548 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/0214674120b41a04a24b3c8cfb28aadc.docx 1636e408a9418c9c5f610fbde010f337 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/3c509805570e17ab6dc5bf48b6327b34.pdf b7799bb8c33d4ec09ad12bde4f43b025 PDF Text Text ŞEYH GALİP’İN ‘‘HASRETİZ’’ REDİFLİ GAZELİNİN ŞERHİ VE YAPISAL AÇIDAN İNCELENMESİ Ali Rıza ÖZUYGUN – Ali AKŞİT International Burch University, Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümü, Saraybosna / Bosna Hersek Anahtar Kelimeler: Divan şiiri, gazel şerhi, Şeyh Galib, Sebk-i Hindi, yapısal açıdan inceleme. ÖZET Bu çalışmada, 18. yüzyılın önemli divan şairlerinden Şeyh Galib’in ‘‘ hasretiz’’ redifli gazeli, klasik şerh yöntemiyle ve ardından da yapısal açıdan incelenmektedir. Günümüzde divan edebiyatının ve divan şiirinin dili toplum tarafından anlaşılamamaktadır. Bu durum divan şiirinin açıklanma zorunluluğunu gerekli kılmaktadır. Şeyh Galib’in dili, kullandığı kelimeler, mazmunlar, terkip ve tamlamalar şiirin günümüz insanları arasında anlaşılmasını engellemektedir. Bunun yanında Şeyh Galib divan edebiyatında sebk-i hindi ekolünün en önemli temsilcisidir. Bu açıdan da şiirleri şerhe muhtaçtır. Yine son zamanlarda yapılan şerhleri de incelediğimizde Şeyh Galib’in yazdığı divan şiiri türleri adına yeterince şerh çalışması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu çalışmada hasretiz redifli gazel; anlam, şekil ve yapısal açıdan incelenmektedir. � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 2248 Title A name given to the resource ŞEYH GALİP’İN ‘‘HASRETİZ’’ REDİFLİ GAZELİNİN ŞERHİ VE YAPISAL AÇIDAN İNCELENMESİ Author Author ÖZUYGUN, Ali Rıza AKŞİT, Ali Abstract A summary of the resource. Anahtar Kelimeler: Divan şiiri, gazel şerhi, Şeyh Galib, Sebk-i Hindi, yapısal açıdan inceleme. ÖZET Bu çalışmada, 18. yüzyılın önemli divan şairlerinden Şeyh Galib’in ‘‘ hasretiz’’ redifli gazeli, klasik şerh yöntemiyle ve ardından da yapısal açıdan incelenmektedir. Günümüzde divan edebiyatının ve divan şiirinin dili toplum tarafından anlaşılamamaktadır. Bu durum divan şiirinin açıklanma zorunluluğunu gerekli kılmaktadır. Şeyh Galib’in dili, kullandığı kelimeler, mazmunlar, terkip ve tamlamalar şiirin günümüz insanları arasında anlaşılmasını engellemektedir. Bunun yanında Şeyh Galib divan edebiyatında sebk-i hindi ekolünün en önemli temsilcisidir. Bu açıdan da şiirleri şerhe muhtaçtır. Yine son zamanlarda yapılan şerhleri de incelediğimizde Şeyh Galib’in yazdığı divan şiiri türleri adına yeterince şerh çalışması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu çalışmada hasretiz redifli gazel; anlam, şekil ve yapısal açıdan incelenmektedir. Publisher An entity responsible for making the resource available International Burch University Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2013-05-17 Keywords Keywords. Article PeerReviewed Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context ISSN 2203-4548 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/41923a4da122e21bb85f9cc15067b608.docx 092187388552599fd3bcac3d260f11eb https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/9f32b4263cae1f4d3ac8360aaa030203.pdf df865f73c9631f393a0c018b63854fbd PDF Text Text SEZAİ KARAKOÇ ŞİİRİNDE “AŞKIN OKUNMAZ KIYILARI” Orhan SARIKAYA İstanbul Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı, İstanbul / Türkiye Anahtar Kelimeler: Sezai Karakoç, İkinci Yeni, aşk, cinsellik, kadın. ÖZET Osmanlı Türk mesnevisinin poetikasını oluşturmaya yönelik deneme niteliği taşıyan Victoria Rowe Holbrook’un “Aşkın Okunmaz Kıyıları” adlı eseri, Şeyh Galib’in “Hüsn ü Aşk” mesnevisi üzerinden Cumhuriyet Türkiye’siyle birlikte görmezlikten gelinen, yok sayılan bir duyarlılığın da izlerini sürer. Çağdaşı şairlerin kadını ısrarla meta durumuna düşürüp cinsel bir obje niteliği içerisinde algılatma çabalarına karşılık Karakoç da, “Mona Rosa” şiirinden itibaren çok uzaklardan bize aşina gelen ancak dillendiremediğimiz, eski mesnevilerden kalma bir aşk anlayışı ve tasavvurunu şiirlerinde anlatmaya başlar. Nitekim Karakoç, klasik edebiyatımızın çok meşhur mesnevilerinden birisi olan Leyla İle Mecnun’u çağdaş bir yorumla yeniden yazmıştır. Bu çalışmada, Karakoç’un aşk anlayışı ve kadını ele alış biçimş şiirlerindeki örneklerle belirlernirken; şairin düzyazılarındaki örnek metinler aracılığıyla ilgili konu üzerinden İkinci Yeni şairlerine yönelttiği tenkitleri de dikkatlere sunulmuştur. � https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/d650cbd0aa366bcf3898fd090a8f603b.doc 3fe4c14f8c69abea808ad150dc3997ad https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/e3fccb5037f9132192a35f7f49a6f1bb.pdf bdf0ee1cc1f8b930ffa00be8aa1a8af4 PDF Text Text SEZAİ KARAKOÇ ŞİİRİNDE “AŞKIN OKUNMAZ KIYILARI” Orhan Sarıkaya1 ÖZET Osmanlı Türk mesnevisinin poetikasını oluşturmaya yönelik deneme niteliği taşıyan Victoria Rowe Holbrook‟un “Aşkın Okunmaz Kıyıları” adlı eseri, Şeyh Galib‟in “Hüsn ü Aşk” mesnevisi üzerinden Cumhuriyet Türkiye‟siyle birlikte görmezlikten gelinen, yok sayılan bir duyarlılığın da izlerini sürer. Çağdaşı şairlerin kadını ısrarla meta durumuna düşürüp cinsel bir obje niteliği içerisinde algılatma çabalarına karşılık Karakoç da, “Mona Rosa” şiirinden itibaren çok uzaklardan bize aşina gelen ancak dillendiremediğimiz, eski mesnevilerden kalma bir aşk anlayışı ve tasavvurunu şiirlerinde anlatmaya başlar. Nitekim Karakoç, klasik edebiyatımızın çok meşhur mesnevilerinden birisi olan Leyla İle Mecnun‟u çağdaş bir yorumla yeniden yazmıştır. Biz bu çalışmamızda, Karakoç‟un aşk anlayışı ve kadını ele alış biçimini şiirlerindeki örneklerle belirlerken; şairin düzyazılarındaki örnek metinler aracılığıyla ilgili konu üzerinden İkinci Yeni şairlerine yönelttiği tenkitlerini de dikkatlere sunacağız. Anahtar kelimeler: Sezai Karakoç, İkinci Yeni, aşk, cinsellik, kadın. ABSTRACT “ASKIN OKUNMAZ KIYILARI” in SEZAI KARAKOC’S POEMS “Aşkın Okunmaz Kıyıları” by Victoria Rowe Holbrook is trying to emphasize important social concepts that are ignored in modern times by referring Şeyh Galib‟s “Hüsn ü Aşk” .The poets shared the same time period with Sezai Karakoc constantly considered woman as a sexual object in their arts. In spite of this Sezai Karakoc focused supreme love (very familiar concept through history and cultural experience)starting from his poem “Mona Rosa”. In addition to this Sezai Karakoc rewrote “Leyla ile Mecnun”(very popular and important poem in Turkish Literature) with his modern approach. In this study we will explain Sezai Karakoc‟s approach to woman in his poems and his critics for second new poets through mentioned fact by using his proses. Key Words: Sezai Karakoc, Second New Poem, Love, Sexuality, Woman. 1 İstanbul Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı, osarikaya@istanbul.edu.tr �Karakoç‟ta, şairin bağlı bulunduğu toplumdan kopması, toplumun duyarlılıklarına, ruhuna ve değerlerine “yabancılaşma”sı kabul edilebilir bir durum değildir. Hatta o, diğer İkinci yeni şairlerini tenkit ettiği noktaların başına, onların “topluma yabancılaşma”larını koyar ve özellikle onların “cinsellik” bağlamında uyumsuzluklarını eleştirir: “Şiir dünyamız, uzunca bir zamandan beri kitlelerin ruhundan kopuktur. Halk ruhu ile alış-veriş devresini bütünleyemeden, tüm devinimini kendine kurduğu sınırlar içinde yapmaktadır. Çelişkiler ve uyumsuzluk, kimi şairleri, kapalı olmak için söz dizimlerini kırmaya götürür. (örnek: E. Ayhan) Turgut Uyar ve daha birçok şairin, yaşamı açılımsız bırakacak bir biçimde bungun bir cinselliğe sığındığı görülür. (Eroğlu, 1981: 32) Karakoç, birlikte anıldığı İkinci Yeni şairlerinden en ciddi farklılığa düştüğü noktalardan birisi belki de en önemlisi “kadın”ı algılayış, yorumlayış; bu bağlamda da “aşk”a ve “cinsellik”e yaklaşımıdır. Şairin diğer İkinci Yeni şairleriyle arasındaki bu temel farklılığı Turan Karataş, şu tespitleriyle ortaya koyar: “Çağdaşi olan şairler „bir dünya nimeti (yasak yemiş) olarak kadının çevresinde adeta bir pervane gibi dönüp dururken; toplumda sıkıştıkça kadına sığınırken, kadını „putperest bedevinin hurmadan putu” gibi şiirine sokarken, Sezai Karakoç‟un kadını algılayış ve yorumlayışı farklıdır. Kadın onun şiirinde ideal ve muhayyel bir varlıktır ya da öyle olmalıdır. Özlediği kadın tipi de Meryem‟dir.” (Karataş, 1998: 311) Ebubekir Eroğlu ise Karakoç‟un “kadın”ı ele alış biçimini şairin gerçeklik anlayışıyla açıklar. Diğer İkinci Yeni şairleri her şeyi salt maddede ararken Karakoç, asıl gerçekliğin ruhsal gerçeklik olduğunu savunmuş ve bu gerçekliğin tanınmasına çalışmıştır: “Sezai Karakoç, [Mona Rosa şiirinde] kendi içinden kaynaklanarak çıkan ve çevresindeki hacmi doldurarak büyüyen bir şiiri geliştirmiştir. Aşk şiirinde, cinselliğin dışına çıkıldıkça gerçekten kaçıldığı sanılan bir dönemde, o, ruhsal gerçekliğin tanınmasına eğilmiş görünmektedir. Her şeyi salt maddede arayan ve her şeyi maddeyle somutlayıp anlatan, maddi olanın asıl olduğu, gerçek olduğu inancını taşıyan diğer İkinci Yeni şairlerinin aksine Karakoç, “ruhsal gerçekliği”n de olduğunu şiirleriyle ortaya koyar.” (Eroğlu, 1981: 15) Karakoç, Ömer Erdem‟in de vurguladığı biçimiyle “ Mona Rosa”dan “Köpük”e, “Leyla ve Mecnun”dan “Kar” şiirine kadar birçok şiirinde “aşk‟ı aşkınlık yoluna koymuş ve onu kültür, medeniyet, inanç ve insanlık ideali gibi alt edilmesi çok çetin bir hesaplaşmanın aday” ı (Erdem, 2010: 316) hâline getirmiştir. Şair, aşka bu bakışını “Sürgün Ülkeden �Başkentler Başkentine” adlı şiirinin aşağıya aldığımız mısralarında çok açık bir biçimde ifade etmiştir: “Bütün şiirlerde söylediğim sensin Suna dedimse sensin, Leyla dedimse sensin Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome‟nin Belkıs‟ın Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini Ey gönüllerin en yumuşağı en derini Sevgili En sevgili Ey sevgili Uzatma dünya sürgünümü benim” “Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine”, Gün Doğmadan, s.432. Hz. Peygambere derin bir muhabbet ve hasretin izlerini taşıyan bu mısralar, modern zamanlarda yazılmış en güzel “naat”lardan birisi olarak da okunabilir. “Bütün şiirlerde söylediğim sensin” demesine rağmen şair, temsilî isimler aracılığıyla da “Leyla, Solomes” fikrine kuvvet kazandırmak istemiştir. Aşk ve aşkınlık bağlamından bu mısraları yorumladığımızda ise şair, “İslam‟ın kristalizasyonuna örnek insan olarak Hz. Peygamberi” (Andı, 2012: sy.) almış; öte dünya (sonsuzluk) haberini O‟nun verişini, O‟nun kalbinin merhametini ve dünyada güzellik adına ne varsa kaynağının O olduğunu, bu mısralara taşımıştır. Karakoç, “Ateş Dansı III” şiirinde modernitenin ve devrin şairlerinin kadına bakışlarını ve onu yorumlayışlarını tenkit eder: “Şimdi sizi gözlüyorum gözlüyorum (...) Ne girdaptır göze görünmeyen o yorum Geleceğe kapanık, geçmişi inkâr eden �O kadını sarkıttığınız ateşten uçurum Ama gün gelir dans dönüşür duaya Ateş uzun bir samanyolu olur” “Ateş Dansı III”, Gün Doğmadan, s.608. Şair, bir alışkanlıkla ve vurdumduymazlıkla kadının nasıl bir hâle (girdaba)düştüğünü vurguladıktan sonra, kadının hem madur hem de mazur durumda kalışını “kadını sarkıttığınız ateşten uçurum” mısrasıyla vermiştir. Touraıne, Karakoç‟u rahatsız eden modern kültürün cinselliğe yaklaşımını şu ifadelerle anlatır: “Modern kültür her şeyden önce yüceltmeyi bozucudur; cinselliği tamamıyla cinsiyete ve gereksinimlerin hemen ve doğrudan tatmini arayışına götürür. Marcuse‟nin dediği gibi, her mesafe koyma, Brecht‟in ifadesiyle, her “çift-boyutluluk” ortadan kalkmaya yönelir. Bu da sanayi toplumunda ölüm içgüdüsünü utkuya ulaştırır ve sanatı öldürür. “haz ilkesi gerçeklik ilkesini yutar, cinsellik toplumsal olarak yapıcı biçimler altında özgürleştirilir (daha doğrusu libarelleştirilir). Bu kavram, yüceltmeyi bozmanın baskıcı biçimleri odluğu anlamına gelir.” Buna çevrenin yıkımı, aşk duygusuyla uyum içinde olan romantik doğa ilkesinin ortadan kalkması da eklenir.” (Touraıne, 2002: 184) Karakoç, ülkesi işgal altında kalmış küçük bir kız çocuğunun şahsında hiç de çocukça olmayan bir şuur ve dikkatle özünü, kimliğini yitirmeye yani “yabancılaşma”ya karşı direnişi “Ötesini Söylemeyeceğim” adlı şiirinin aşağıya aldığımız mısralarında ortaya koymuştur. “Siz bilmezsiniz size anlatmak da istemem Kardeşim Ali gömleğinizi mutlaka giyecektir Hâlbuki ben Bay Fransız sizin gömleğinizi Hatta Matmazel Nikol‟un o kırmızı ipekli gömleğini Hani etekleri şöyle kıvrım kıvrımdır ya Bile giymek istemem istemeyeceğim” “Ötesini Söylemeyeceğim”, Gün Doğmadan, s.47. Bu mısralarda Batılı emperyalist güçlerin hem toprak hem de kültürel anlamda doğulu ülkeler üzerinde giriştikleri yayılmacı ve yabancılaştırıcı mücadelelerinin karşısında Karakoç, direnen (küçük kız çocuğu), dönüşen, yabancılaşan (kardeşi Ali) ile iki tipi simgelemiştir. Matmazel Nikol‟un elbiselerinin en ince ayrıntılarını veren küçük kız çocuğu, �“batı medeniyetinin görüntüdeki göz kamaştırıcı güzelliği ve cazibesi” karşısında kendi öz kimliğini korumanın ne kadar zor olduğunu da hissettirmektedir. Karakoç‟ta yabancılaşmaya ve özünden kopup başkalaşıma girmeye direnen ideal tipe bir diğer örnek “Köşe” şiirinde geçen “Leyla”dır. “Karakoç"ta kadın, yeniden idealleştirilmiştir. Yataklarda “Kasıkları öpülen” sabahlara kadar uyutulmayan, kucaklarda gezen dişinin yerini yeni bir “Leyla” almıştır” (Kabaklı, 2006: 210) “Leyla‟yı götürüp Londra‟nın ortasına bıraksam Bir bülbül gibi yaşamasını değiştirmez çocuktur (...) Leyla diyorsam şu bizim gerçek Leyla O gitti bize ağlamak kaldı kala kala” “Köşe 4”, Gün Doğmadan, s.56. Leyla‟nın şiirin ilk mısrasında çocuk vurgusuyla anılması, safiyetini ve masumiyetini yitirmeyişine işaret ederken; klasik şiirimizde sıklıkla kullanılan motiflerden olan “bülbül”de geleneksel yaşantımıza bir göndermedir. Adının “Leyla” olmasının bizim olduğu anlamına gelmediğini şair, “şu bizim gerçek Leyla” vurgusuyla şiirde hissettirmiş; “Leyla”nın şahsında özünü yitimeden, değişime direnenlerin kalmayışını da, “O gitti bize ağlamak kaldı kala kala” mısrasıyla ortaya koymuştur. Karakoç, yabancılaşmayı bireyden aileye, aileden cemiyete uzanan çizgide çok çeşitli ölçeklerde ele alır. “Taha‟nın Kitabı” adlı şiirinde Karakoç, “yuvayı diş kuş yapar” atasözünün paralelinde, evde başlayan yabancılaşmanın temeline annenin fiziksel olarak olmayışını ya da annelik kavramının ifade ettiği anlam dünyasından uzaklaşışını koyar: “Ve anne düştü ilkin (...) Anne gitti ve evler döndü yazlık otellere Anne gitti ve sular buruştu testilerde Artık çamaşırlar yıkansa da hep kirlidir Herkes salonda toplansa da kimse evde değildir Bir vakitler anne açarken kapıyı Şimdi kimse yok kapayacak kapıyı” “Taha‟nın Kitabı”, Gün Doğmadan, s.318. �Annenin evde olmayışı eşyanın tabiatına uygun, fıtrî hareket tarzını dahi etkilemiştir: “Sular buruştu testilerde”. Şiirin son mısrasında annenin dışarıdan eve giren şeyleri denetleyen olmasının yanında, dışarıdan eve girmesi muhtemel zararlı unsurlara karşı koruyuculuğu da vurgulanmıştır. Yabancılaşmanın “anne” üzerinden işlenişi şairin “Samanyolunda Veba” şiirinde de karşımıza çıkmaktadır: “ Önceden bilen ölüş şartlarını çocuklarının Elleriyle değen koklayan hazırlayan adeta Sebebine ermeden erişmeden/ korkan ilerdeki korkularla Noldu zarif latif anneler noldular.” “Samanyolunda Veba”, Gün Doğmadan, s.99. “Şair, en kutsal meleke olan “anneliği”n bozuluşunu, şiirin başında bize verirken, “yabancılaşma”nın yani “veba”nın ruhun ana arterine kadar bulaştığını anlatmaktadır. Bunun en kolay hissettirmenin yolu ise, annelik içgüdüsüyle çocuğunun başına gelecekleri, öncesinden “hiss-i kablelvuku”ile anlayan annelerin, şimdi o irtibatı kaybetmiş olduklarını vurgulamaktır.” (Eroğlu, 1981: 46) Diclehan da şairin şiirlerinden örnekler vererek kadını yüce bir konuma yerleştirdiğini savunur: “Kadını yücelten, ona ulvi bir yer ayıran Karakoç, aşkın, sevginin alabildiğine yozlaştırıldığı ve bazı duygulara bir basamak olarak kullanıldığı bir dönemde kadının yüceliğinden, safiyetinden ve güzel duyguların köreltilmemişliğinden bahsetmektedir” (1980: 46). Şair, Alınyazısı Saati kitabında bir özlem ve hasretle idealindeki annleri arar: Ve o kadınlar nereye gittiler Anne olan sevgili olan o kadınlar Çocuklarının üzerine titreyen Kirpiklerinde hep aynı Sevgi ve merhamet ışığı O kadınlar gökyüzüne mi çekildiler �“Alınyazısı Saati”, Gün Doğmadan: 649. Karakoç, başlangıçta aşk ve kadın bağlamında bireysel bir yalnızlığı dillendirmesine karşın, temada daha sonra neticesini verecek toplumsal eleştiri de ilk belirtilerini göstermektedir. Şairin “Şehrazat” isimli şiiri, temanın bu gelişimine tipik bir örnektir: “Sen merhamet sen rüzgar sen tiril tiril kadın Sen bir mahşer içinde en aziz yalnızlığı yaşadın” “Şehrazat”, Gün Doğmadan, s.36. Şair, “Şehrazat” ismi özelinde idealleştirdiği kadının kalabalıklar içerisindeki yalnızlığını mahşer benzetmesiyle verir. Geleneksel şiirimizde de sıklıkla kullanılan “mahşer” motifi, kalabalık bir insan topluluğuna işaret etmesinin yanın da herkesin kendi derdine düştüğü bir mekânı ve zamanı da vurgular, bu yönüyle “mahşer”, moderniteyle birlikte bireyselleşmenin hızla arttığı günümüz toplumunun sosyo-psikolojisini de yansıtmaktadır. Şehrazat herhangi bir kadın olmadığı gibi şairin bireysel aşkını itiraf ettiği birisi de değildir; merhameti, tiril tiril rikkati ve incelik özellikleri; sevgili, can ve yar sıfatlarıyla idealize edilen kadındır. Bu mısralarda “Şehrazat”ın kalabalıklar içerisinde yaşadığı yalnızlık, fiziksel bir yalnızlık değil; duyarlılığını yitirmiş insanların hâlinden ve dilinden anlayamayacağı, anlamadığı içinde garip bırakacağı birisinin yaşadığı yalnızlıktır. Daha büyük fotoğrafta “kadın”ı anlamayan ve onu maddesiyle, dişiliğiyle algılayan, böylelikle de ona, en büyük yalnızlığı yaşatan medeniyete bir tepkidir bu mısralar. Bir başka şiirinde Karakoç, kent merkezinde modernitenin kadına bu bakışını şu mısralarla dile getirir: “Denizin kentini yaktım Bir kent kadın kabuklarından” “Denizin Kentini Yaktım”, Gün Doğmadan, s.457. “Bir kent ki, her şeyiyle alabildiğine “dişi”leştirilmiştir. Modern hayatın bütün maddi zevklerine kucak açar hâle getirilmiştir. Bir kent ki, orada kadınlar bile, hatta özellikle ve öncelikle onlar, kadınlıklarından, (anne, eş, sevgili) o hürmet duyulması gereken niteliklerinden tecrit edilmiş, yalnızca “dış”ları, yani tenleri, yani “kabuk”ları ile bir değer ifade eder hâle getirilmişlerdir.” (Andı, 2010: 152) �“Kendini bir „diriliş eri‟ sayan şairin, ideal aşkı bu çağda da diriltip yaşatma gayreti.” (Karataş, 1998: 279) Karakoç‟a klasik edebiyatımızın çok meşhur mesnevilerinden birisi olan Leyla İle Mecnun‟u çağdaş bir yorumla yeniden yazdırmıştır. Erdem Bayazıt ise şairin aşk anlayışını “Ondaki aşk evrensel bir düzeyde, madde ötesi bir bölgede, ölümsüz değerlerin geçerli olduğu bir dünyada soluk alır, filizlenir, yeşerir.” (Bayazıt, 1972: sy.)sözleriyle özetler. Hasan Akay‟ın “Piyano Eşliğinde Bir Gösteri!” başlıklı yazısında İkinci Yeni şairlerinin kadını ele alış ve onu yorumlayışlarını özetlediği satırlar Sezai Karakoç‟un birlikte anıldığı şairler topluluğu ile arasındaki uçurumu ortaya koymaktadır: “(...) kadın, onların elinde “kadına ters” bir varlığa, (n)erotik bir nesneye indirgenmiş, yatağa kilitlenmiş, adeta hayat yatağa dönüştürülmüştür. (...) Şehvetlerin peşinde koşmak dışında anlamlı pek bir şey yapmayan, gerçek yaşantılarını ya da mecazi/simgesel aşk hallerini anlatmak yerine tamamen düş ve hayal ürünü bir cinselliği görselleştir(miştir).”(Akay, 2009: 219-220) Sonuç olarak Karakoç‟ta “kadın” diğer İkinci Yeni şairlerinin aksine cinsel bir obje olmanın ötesinde, el değmemişliği ve masumiyeti simgeler ve yüceltilen bir konumla sevgili ve anne kimliğiyle karşımıza çıkar. “Karakoç‟a göre diriliş Meryem gibi temiz ve masum kadınların vesilesiyle olacaktır.” (Dönmez, 2006: 189) �BİBLİYOGRAFYA Akay, Hasan, (2009), Şiire Yeniden Bakmak, İstanbul, Akademik Kitaplar. Andı, M.Fatih, (2012), “Modern Türk Şiiri ve Peygamber”, (Çevrimiçi), http://www.sonpeygamber.info 29 Haziran 2012. Bayazıt, Erdem, (1972) “Sezai Karakoç‟un Şiirine Giriş”, Deneme, S.13. Diclehan, Şakir. (1980). Sanat ve Düşünce Dünyasında Sezai Karakoç, İstanbul, Piran Yayınları. Dönmez, Ali Osman, (2006), “Ötesini Söylemeyeceğim Şiirinden Hareketle Sezai Karakoç Şiirinde Kadın”, Kahramanmaraş‟ta Sezai Karakoç‟la Kırk Saat, (Sempozyum Sunumları kitabı içinde), Kahramanmaraş Belediyesi, Kahramanmaraş. Erdem, Ömer, (2010), “Aşktan Aşkınlığa”, Sezai Karakoç‟ta İdeal İnsan Yorumu, Sezai Karakoç, Haz. Mehmet Çelik, Yakup Çelik, Ankara, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. Eroğlu, Ebubekir, (1981), Sezai Karakoç‟un Şiiri, İstanbul, Bürde Yayınları. Kabakli, Ahmet (2006). Türk Edebiyatı IV, İstanbul, Türk Edebiyatı Vakfı Yayınları. Karataş, Turan (1998), “Hayat ve İnsan”, Doğu‟nun Yedinci Oğlu: Sezai Karakoç, İstanbul, Kaknüs Yayınları. Touraıne, Alaın, (2002), Modernliğin Eleştirisi, İstanbul, Yapı Kredi Yayınları. � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 2302 Title A name given to the resource SEZAİ KARAKOÇ ŞİİRİNDE “AŞKIN OKUNMAZ KIYILARI” Author Author SARIKAYA, Orhan Abstract A summary of the resource. Anahtar Kelimeler: Sezai Karakoç, İkinci Yeni, aşk, cinsellik, kadın. ÖZET Osmanlı Türk mesnevisinin poetikasını oluşturmaya yönelik deneme niteliği taşıyan Victoria Rowe Holbrook’un “Aşkın Okunmaz Kıyıları” adlı eseri, Şeyh Galib’in “Hüsn ü Aşk” mesnevisi üzerinden Cumhuriyet Türkiye’siyle birlikte görmezlikten gelinen, yok sayılan bir duyarlılığın da izlerini sürer. Çağdaşı şairlerin kadını ısrarla meta durumuna düşürüp cinsel bir obje niteliği içerisinde algılatma çabalarına karşılık Karakoç da, “Mona Rosa” şiirinden itibaren çok uzaklardan bize aşina gelen ancak dillendiremediğimiz, eski mesnevilerden kalma bir aşk anlayışı ve tasavvurunu şiirlerinde anlatmaya başlar. Nitekim Karakoç, klasik edebiyatımızın çok meşhur mesnevilerinden birisi olan Leyla İle Mecnun’u çağdaş bir yorumla yeniden yazmıştır. Bu çalışmada, Karakoç’un aşk anlayışı ve kadını ele alış biçimş şiirlerindeki örneklerle belirlernirken; şairin düzyazılarındaki örnek metinler aracılığıyla ilgili konu üzerinden İkinci Yeni şairlerine yönelttiği tenkitleri de dikkatlere sunulmuştur. Publisher An entity responsible for making the resource available International Burch University Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2013-05-17 Keywords Keywords. Article PeerReviewed Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context ISSN 2203-4548 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/e8e1df7e4a52960bf23c8e661ba8ec1b.docx ad9d6e793ea72dad5e9d38a73ba70d3c https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/6f525abbdb0970c8aaca360ffa3443d7.pdf a25259f832620d382e33485a7fe597e4 PDF Text Text SEZAİ KARAKOÇ’UN EĞİTİME BAKIŞI: 2 ÜNİVERSİTE Recep DUYMAZ Trakya Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı, Edirne / Türkiye Anahtar kelimeler: Eğitim, eğitim kurumları, edebiyat, edebiyat eğitimi. ÖZET Sezai Karakoç, Cumhuriyet döneminde yetişmiş hem şair, hem düşünürlerimizden biridir. Onun şiir kitaplarının yanında deneme, eleştirme ve düşünce yazıları da vardır. Bu tür yazılarında din, dil, edebiyat, sanat, Doğu, Batı, birey, aile, toplum, devlet, kültür ve medeniyet gibi pek çok konunun yanında, eğitim ve öğretim gibi toplumu doğrudan doğruya ilgilendiren kavramları da ele almıştır. Onun ayırıcı özelliği, bu kavramlara ve eğitim kurumlarına gelenekten gelen birikimle yerli ve çağdaş bir açıdan bakabilmesidir. Sezai Karakoç’un eğitim anlayışının temelinde eğitimin “hedefli bir uğraş alanı” olduğu düşüncesi vardır. Onun eğitime dair düşüncelerinin metinlere dayalı olarak tespit edilmesi, hem onun sanatının daha yakından tanınmasına, hem ülkemizde hâlâ sürmekte olan edebiyat eğitimi arayışlarına bir ışık tutulmuştur. Bu çalışmada eğitim sistemimizin daha ziyade üniversite dönemine dair düşünceleri üzerinde durulmuştur. � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 2303 Title A name given to the resource SEZAİ KARAKOÇ’UN EĞİTİME BAKIŞI: 2 ÜNİVERSİTE Author Author DUYMAZ, Recep Abstract A summary of the resource. Anahtar kelimeler: Eğitim, eğitim kurumları, edebiyat, edebiyat eğitimi. ÖZET Sezai Karakoç, Cumhuriyet döneminde yetişmiş hem şair, hem düşünürlerimizden biridir. Onun şiir kitaplarının yanında deneme, eleştirme ve düşünce yazıları da vardır. Bu tür yazılarında din, dil, edebiyat, sanat, Doğu, Batı, birey, aile, toplum, devlet, kültür ve medeniyet gibi pek çok konunun yanında, eğitim ve öğretim gibi toplumu doğrudan doğruya ilgilendiren kavramları da ele almıştır. Onun ayırıcı özelliği, bu kavramlara ve eğitim kurumlarına gelenekten gelen birikimle yerli ve çağdaş bir açıdan bakabilmesidir. Sezai Karakoç’un eğitim anlayışının temelinde eğitimin “hedefli bir uğraş alanı” olduğu düşüncesi vardır. Onun eğitime dair düşüncelerinin metinlere dayalı olarak tespit edilmesi, hem onun sanatının daha yakından tanınmasına, hem ülkemizde hâlâ sürmekte olan edebiyat eğitimi arayışlarına bir ışık tutulmuştur. Bu çalışmada eğitim sistemimizin daha ziyade üniversite dönemine dair düşünceleri üzerinde durulmuştur. Publisher An entity responsible for making the resource available International Burch University Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2013-05-17 Keywords Keywords. Article PeerReviewed Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context ISSN 2203-4548 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/796b121f270be28a3e168b75981bfb97.pdf e551668f24eec63d9dfef707950500f8 PDF Text Text BİLDİRİ ÖZETLERİ - UTEK 2014 hakkında kısaca bilgi verildikten sonra onun Kerbelâ mersiyeleri şekil ve muhteva özellikleri açısından incelenecektir. SEZAİ KARAKOÇ’UN ŞİİRLERİNDE TOPRAK UNSURU Ayşe A.DİNÇ International Burch University / Bosna Hersek Anahtar Kelimeler: Sezai Karakoç, şiir, tabiat, toprak unsuru. ÖZET Sezai Karakoç, 1950’lerden itibaren dȃhil olduğu şiir dünyamızda şairliği ve mütefekkir kimliği ile kendine has bir yer edinmiştir. Karakoç’un diriliş düşüncesi Allah’a inanma etrafında örgülenmiş ve Karakoç şiirini bu temel üzerinde yükseltmiştir. Kelimeyi güçlü bir silah gibi kullanarak kurduğu şiirlerinde her kelime ayrı bir öneme sahiptir. Bu bağlamda Karakoç’un şiirlerinde yer alan toprak ve toprakla ilgili kelimeler belli bir dünya görüşünün ifadesidir. Sezai Karakoç’un şiirlerinde tabiata ait unsurlara sıkça rastlamak mümkündür. Karakoç, yoğun bir şekilde eleştirisini yaptığı modernizmin karşısına tabiîliği, tabiatla iç içe olma durumunu koyar. Modernizmin karşısında yenilmiş, kendini ve aslını kaybetmiş olan insan ancak tabiatla yeniden buluştuğu, onunla iç içe olduğu zaman gerçek kimliğine geri dönebilecek ve olması gereken yerde durabilecektir. Kȃinatı meydana getiren dört ana unsurdan biri olan toprak ise Karakoç’un şiirine zaman zaman insanın aslını temsil eden bir öz yahut da tabiîliğe ait bir unsur olarak doğal ortamdaki haliyle yansımıştır. Bu çalışmada Sezai Karakoç’un şiirlerinde yer alan toprak unsuru incelenmiş ve şiirin iç realitesi etrafında oluşturduğu anlam dünyası bakımından irdelenmiştir. 154 � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 2677 Title A name given to the resource SEZAİ KARAKOÇ’UN ŞİİRLERİNDE TOPRAK UNSURU Author Author DİNÇ, Ayşe Abstract A summary of the resource. Sezai Karakoç, 1950’lerden itibaren dȃhil olduğu şiir dünyamızda şairliği ve mütefekkir kimliği ile kendine has bir yer edinmiştir. Karakoç’un diriliş düşüncesi Allah’a inanma etrafında örgülenmiş ve Karakoç şiirini bu temel üzerinde yükseltmiştir. Kelimeyi güçlü bir silah gibi kullanarak kurduğu şiirlerinde her kelime ayrı bir öneme sahiptir. Bu bağlamda Karakoç’un şiirlerinde yer alan toprak ve toprakla ilgili kelimeler belli bir dünya görüşünün ifadesidir. Sezai Karakoç’un şiirlerinde tabiata ait unsurlara sıkça rastlamak mümkündür. Karakoç, yoğun bir şekilde eleştirisini yaptığı modernizmin karşısına tabiîliği, tabiatla iç içe olma durumunu koyar. Modernizmin karşısında yenilmiş, kendini ve aslını kaybetmiş olan insan ancak tabiatla yeniden buluştuğu, onunla iç içe olduğu zaman gerçek kimliğine geri dönebilecek ve olması gereken yerde durabilecektir. Kȃinatı meydana getiren dört ana unsurdan biri olan toprak ise Karakoç’un şiirine zaman zaman insanın aslını temsil eden bir öz yahut da tabiîliğe ait bir unsur olarak doğal ortamdaki haliyle yansımıştır. Bu çalışmada Sezai Karakoç’un şiirlerinde yer alan toprak unsuru incelenmiş ve şiirin iç realitesi etrafında oluşturduğu anlam dünyası bakımından irdelenmiştir. Publisher An entity responsible for making the resource available International Burch University Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2014-05-23 Keywords Keywords. Article PeerReviewed Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context ISSN 2303-582X P Philology. Linguistics,PA Classical philology,PI Oriental languages and literatures,PN Literature (General) https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/f7a8c0e2144ba59283c6b162c263089a.docx a9659e76856b09277ce7ae1bcc6e1a6a https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/4b525551745a8fb6cc1978a39bda221e.pdf 48ce5829ffe131b981caa0bc12f0275b PDF Text Text SEZAİ KARAKOÇ’UN YAZ ŞİİRİNDE MİLLET ANLAYIŞI Sezai ÇOŞKUN / Ayşe DİNÇ / Mehmed Emin SAĞIR International Burch University, Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümü, Saraybosna / Bosna Hersek Anahtar Kelimeler: Sezai Karakoç, Millet, Osmanlı Devleti, Yaz, Diriliş. ÖZET Sezai Karakoç, 1950'den itibaren Türk şiirine dâhil olan modern Türk şiirinin öncü şairlerinden biridir. Ancak o sadece şairliğiyle değil entelektüel kimliğiyle ve kurduğu Diriliş Düşüncesiyle de Türk düşünce tarihi içerisinde önemli bir yere sahiptir. Toplum yaşamının her safhasına ait bir düşüncesi olan ve bir medeniyet tasavvuru geliştiren Karakoç, milleti aynı ideale sahip insanların meydana getirdiği bir toplum olarak tanımlar. Her millet mevsimsel bir döngü içerisinde varlığını devam ettirir ve bazen kış bazen de yaz yaşar. Ona göre Türk milleti bin yıldan beri varlığını devam ettiren bir millettir ve Osmanlı Dönemi bu milletin 'yaz mevsimi'ni ifade etmektedir. Milletin üzerinden şu an içinde bulunulan kış örtüsü kaldırıldığında ise 'diriliş' gerçekleşecek ve yeniden bir yaz mevsimi yaşanacaktır. Buradan hareketle bu çalışmada Sezai Karakoç'un 'Yaz' isimli şiiri onun millet anlayışı bağlamında ve sembolik şiir dili irdelenerek incelenmiştir. � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 2304 Title A name given to the resource SEZAİ KARAKOÇ’UN YAZ ŞİİRİNDE MİLLET ANLAYIŞI Author Author Sezai, ÇOŞKUN Ayşe, DİNÇ Mehmed Emin, SAĞIR Abstract A summary of the resource. Anahtar Kelimeler: Sezai Karakoç, Millet, Osmanlı Devleti, Yaz, Diriliş. ÖZET Sezai Karakoç, 1950'den itibaren Türk şiirine dâhil olan modern Türk şiirinin öncü şairlerinden biridir. Ancak o sadece şairliğiyle değil entelektüel kimliğiyle ve kurduğu Diriliş Düşüncesiyle de Türk düşünce tarihi içerisinde önemli bir yere sahiptir. Toplum yaşamının her safhasına ait bir düşüncesi olan ve bir medeniyet tasavvuru geliştiren Karakoç, milleti aynı ideale sahip insanların meydana getirdiği bir toplum olarak tanımlar. Her millet mevsimsel bir döngü içerisinde varlığını devam ettirir ve bazen kış bazen de yaz yaşar. Ona göre Türk milleti bin yıldan beri varlığını devam ettiren bir millettir ve Osmanlı Dönemi bu milletin 'yaz mevsimi'ni ifade etmektedir. Milletin üzerinden şu an içinde bulunulan kış örtüsü kaldırıldığında ise 'diriliş' gerçekleşecek ve yeniden bir yaz mevsimi yaşanacaktır. Buradan hareketle bu çalışmada Sezai Karakoç'un 'Yaz' isimli şiiri onun millet anlayışı bağlamında ve sembolik şiir dili irdelenerek incelenmiştir. Publisher An entity responsible for making the resource available International Burch University Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2013-05-17 Keywords Keywords. Article PeerReviewed Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context ISSN 2203-4548 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/1f669d8aab891c88293a340391f03bfe.doc 6d20b288b1a37f9906c7f0b322249193 https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/6d8a38e91b45bb2219d2945c70d4c5cf.pdf 2629504b3e6f7525bebe3660cb795be0 PDF Text Text BOOK OF ABSTRACTS kurmak ve ortak bağlarımızı geliştirmektir. Çalışmamızın içeriği 1915-2011 yılları arasında yaşayan bu önemli zatın kerametlerini ve bilinmeyen kişiliğini ortaya çıkarmak şeklindedir.Yapılan alan çalışması Hafız Efendi’nin talabesi olan 5 kişi ile röportajlı görüşme, 2 kitap tercümesi ve 1 seminer katılımıyla gerçekleştirilmektedir.Kaynak kişilerin görüşme esnasında bilgileri tutulmaktadır.Ayrıca görüşmelerin dışında Hacı Hafız Efendi’nin türbesi, onun adına yapılan cami ve Mujaga Vakfı gezilip bu yerlerden ortaya çıkan anlatılar ve görüntüler toplanmaktadır. SEZAİ KARAKOÇ’UN YAZ ŞİİRİNDE MİLLET ANLAYIŞI Ayşe DİNÇ & Mehmet Emin SAĞIR International Burch University / Sarajevo, Bosnia and Herzegovina Anahtar Kelime: Sezai Karakoç, Nation, Ottoman Empire, summer, esurrection ÖZET Sezai Karakoç, has been one of the leading poets of the modern Turkish poetry since 1950. However, he is not only a poet with his intellectual identity but also the idea of resurrection has an important place in the history of the Turkish thought. Karakoç has an idea for every aspect of community life and he has developed the convention of civilization. Also he describes the nation as community of people with the same ideals. Every nation keeps its existence in a seasonal cycle, and sometimes lives in the winter and sometimes in the summer. According to him, the Turkish nation is a nation that has survived for a thousand year; Ottoman period refers to season of the summer of this nation. And if we take off the winter cover from nation, resurrection will take place and summer will come back again. Thus, In this study, Sezai Karakoç`s poem”summer” will be examined from the aspect of his nation understanding and symbolic language of poetry. | 49 � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 1438 Title A name given to the resource SEZAİ KARAKOÇ’UN YAZ ŞİİRİNDE MİLLET ANLAYIŞI Author Author Dinç, Ayşe SAGIR, Mehmet Emin Abstract A summary of the resource. Sezai Karakoç, has been one of the leading poets of the modern Turkish poetry since 1950. However, he is not only a poet with his intellectual identity but also the idea of resurrection has an important place in the history of the Turkish thought. Karakoç has an idea for every aspect of community life and he has developed the convention of civilization. Also he describes the nation as community of people with the same ideals. Every nation keeps its existence in a seasonal cycle, and sometimes lives in the winter and sometimes in the summer. According to him, the Turkish nation is a nation that has survived for a thousand year; Ottoman period refers to season of the summer of this nation. And if we take off the winter cover from nation, resurrection will take place and summer will come back again. Thus, In this study, Sezai Karakoç`s poem”summer” will be examined from the aspect of his nation understanding and symbolic language of poetry. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2013 Keywords Keywords. Conference or Workshop Item PeerReviewed P Philology. Linguistics https://omeka.ibu.edu.ba/files/original/03af864a751d179767e280e054a1be0c.pdf 6e3c328840eb568cdae17fa974c88f63 PDF Text Text 2nd International Symposium on Sustainable Development, June 8-9, 2010 Sarajevo Shakespeare – New Dimensions – Way of Life Raisa Busatlic International Burch University Bosnia and Herzegovina Sarajevo Laura4u2freak@gmail.com Shahab Yar Khan University of Sarajevo Bosnia and Herzegovina Sarajevo shahabyar_khan@hotmail.com Abstract: In this article I will be dealing with Shakespeare’s work and lifestyle he has created, the connection of Shakespeare and modern world in any sense! Shakespeare’s protagonists, his messages, links with Islam, his place of nowhere, the role model he has become; interference with purpose or without it on a daily basis. I will try to show, through his famous characters like Hamlet and King Lear, how Shakespeare reconciled all ideologies of this earthly world and created one new/old ‘religion’ – Ardonic state of mind. To write on such topic requires personal aspect as well as professional approach, even though these two can not be strictly separated in my work. Introduction When Shakespeare was writing God was expressing Himself, it was the Beauty, the absolute Truth – it was and still is the Balance. As R.W. Emerson said: “Nothing divine dies…”§§§§§§§§§§§§§§§§§ (Nature, 1836), and that is exactly how Shakespeare affects the world from his time up to 21st century – even though I think that we are still living in Shakespeare’s time, and we will continue so. When I think of Shakespeare all sorts of things come to my mind, but mainly I think of how he has affected my life, he united me with myself; He through him blessed me with awareness. Sometimes it may be a curse, but most of the times it is a path which makes it impossible to stray away – it is the one dimensional way. Shakespeare was thoroughly introduced to me by Dr. Shahab Yar Khan, and since then, and then it was five years ago, worlds could live side by side in peace, mainly. Can one be peaceful in search of light knowing that a quest of such kind can never be a complete cognition of reality, nor metaphysical state? Thoughts are always scattered. ¸ However, it is like the ocean wave: impatient, restless, yet liberated and strong – so strong it can never be stopped; a wave always follows the moon, therefore it gives flux and reflux. Both can happen with high or low intensity. It doesn’t matter, as long as it is happening. If the wave stopped its circle life would vanish and our thoughts wouldn’t have to walk through the path of awareness, because there would be no path – just eternity. While that time comes no one can subdue the ocean, nor can one’s mind. New Dimensions I have every reason to believe that Shakespeare’s ideas were those of Sufi’s. As Rumi said: “These sad and lonely people tire me”, so I feel that his characters were led by some force and were chosen by Shakespeare carefully to see His light, but “with lamps in hands” they needed sheiks of some kind to help them find “the Essence of the Essence, the intoxication of Love”; their sheik was Shakespeare, he is the one who created new dimensions for his characters, he created ‘place of nowhere’.******************(Rumi, 1998) Shakespeare managed to give them that; thus he has to be observed as a spiritual leader of those who chose to believe, those who chose §§§§§§§§§§§§§§§§§ ****************** R. W. Emerson (1836), Nature, Dover Thrift Edition Deepak Chopra (1998), The Love Poems of Rumi, Harmony Books 394 �2nd International Symposium on Sustainable Development, June 8-9, 2010 Sarajevo to follow. Just like any other scripture his works stand for values, rest is up to us. “Ripeness is all.” (Shakespeare, 2006) “O Shakespeare! The beauty of your verse mirrors the human heart. Life finds perfection in your sky-soaring thought. Was your luminous nature the goal of existence itself?”†††††††††††††††††† (Iqbal 2007) Shakespeare lived in a period of change. In religion, politics, literature, and commerce, in the habits of daily living, in the world of ideas, his lifetime witnessed continual change and movement. When Elizabeth came to the throne, six years before he was born, England was still Catholic, as it had been for nine centuries. When she died, England became Protestant, and by the date of Shakespeare’s death, it was on the way of becoming Puritan. The Protestant Reformation had worked its full course of revolution of ideas, habits and beliefs. The authority of the church had been replaced by that of the Bible, of the English Bible, translated by Shakespeare’s contemporaries. During his life England had attained unity and an international importance. Although he wrote during Elizabethan period, which was very much influenced by Bible, Shakespeare’s work has traces of Platonic, Cabalistic, Humanistic, and even Ishraqqi teaching. Dr. Shahab Yar Khan, in his PhD theses, brings us to understanding that Shakespeare’s tragedies are not about conflict only, he claims they have their soul of diversity which is essentially an Ishraqqi concept. Therefore, Shakespeare carries something that makes him a man of all nations and time. We must be aware that Shakespeare was closely in touch with the Islamic world and the Illuministic philosophy. To elaborate on this, “Illuminism is a constant search towards the liberation of the soul; the liberation of all earthly prisons, and its western exiles, and returning to essential place of peace and bliss”.‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡ (Nasr 1998) The founder of these teachings is Shahab al-Din Suhrawerdi. Illuminism was revived by Shahab Udin, in Europe known as Suhra Verdi. He speaks of two themes, saying that Islam is not only a Muslim phenomenon. He used word balance to explain it. He gave us 12 names of great thinkers of Illuminism; Plato being the first and himself the last, 12th. Among them there are people of different religions. He also said that balance and diversity go side by side; as diverse you are as balanced you get to be. “God Himself is the first principle of diversity”, he says. God has 99 names, all opposite, diverse. If we don’t understand diversity, its beauty, and power we can’t understand God. Shakespeare’s drama depends on diversity. Every character is neither good, nor bad; it depends on the abstract being. His drama is not black, nor white, it is grey, undefined, balanced. As a result of diversity the focus of Shakespeare’s plays is not within the action, but beyond it. This can be also explained as a concept of Sufism – Shakespeare’s drama as the illuministic art is the hidden Truth in all its possible dimensions. Just like any other illuminist Shakespeare doesn’t present the truth in all aspects. I suppose that the complete Truth is left to be discovered by those who realize that there is something to be discovered. That something is one thing in common in all Shakespeare’s works and that is his “place of nowhere” (Persian: ‘na kuja abed’) – metaphysical dimension, hidden message, the Truth, ‘divine Light’. Place of nowhere is not geographical location. His place has no concept of time. When Shakespeare’s protagonists come back from that place they are transformed, elevated to the highest possible state of mind. Hamlet I will mention only some of his characters and the affect that place of nowhere had on them. I will begin with Hamlet, the one who is fundamental for this kind of work, whose spiritual growth is seen through his soliloquies. Without any explanation difference between his blasphemed soliloquies: “O, that this too too solid flesh would melt Thaw and resolve itself into a dew! Or that the Everlasting had not fix'd †††††††††††††††††† Sir Muhammad Iqbal (2007), Shakespeare (“The republic of Rumi: A novel of reality” by Khurram Ali Shafique, Iqbal Academy Pakistan) ‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡ S.H. Nasr “Three Muslim Sages“, Sohail Academy, 1998. p.112 395 �2nd International Symposium on Sustainable Development, June 8-9, 2010 Sarajevo His canon 'gainst self-slaughter! O God! God!”§§§§§§§§§§§§§§§§§§ (Shakespeare 2006) and his time spent with the greatest symbol of purity, water, and his ‘kidnappers’, his ‘thieves of mercy’ who transcended his mind and made him sound like this: “…there's a special providence in the fall of a sparrow. If it be now, 'tis not to come; if it be not to come, it will be now; if it be not now, yet it will come: the readiness is all: since no man has aught of what he leaves, what is't to leave betimes?”******************* (Shakespeare 2006) Shakespeare made Hamlet went trough all these transformations only to show us that changes are fundamental for our growth as humans, and on that path to elevation, Hamlet had various phases. Trough meditation, one gets transformed and gets to the point of reaching eternity. This idea is very common in Persian and Illuministic literature. Eternity in Persian is called: “na kuja abed”- the place of nowhere. The concept of “place of nowhere” is one thing that’s common in all Shakespeare’s great works. This is why we call his drama “illuministic”. And this is why Shakespeare is essential to all of us, in our paths that lead to wisdom. King Lear First of all I have to say that Lear stands for conventions, the old system of values. It is the old and the new at clash. This needs to be understood before elaborating on Lear’s mind growth and metaphysical place of nowhere. In King Lear Shakespeare forced us to experience the place of nowhere more vividly along with Lear. When Lear enters ‘the heath’ he is forced to confuse materials and abstract world and ideas. His state of mind changes. At first hi pities himself and that is when he really entered the place of nowhere. It is essential for human growth. It begins with loss of ego. Human personality develops through psychological escalation. We all begin with the state of ‘it’ feeling hunger, cold, and baby’s instincts, almost animal. With awareness of possession ‘it’ becomes ego, the unnatural mark of identification. When we start imposing our ego on others it leads us to super ego. With King Lear it is an inverse process. Shakespeare teaches us the way of life through Lear’s realization of other people’s suffering, so the last two acts were dedicated to the state before ‘it’. Traditionally speaking, we all existed before we were given the body. Our souls existed on the other side, in the other dimension. Soul is, finally, the essence of our being, not our body. That state is state of balance. That balance is perfect Ardenic state – state which can only be achieved through perfect love. Lear lived through this with his daughter; twoness became oneness and ego was eliminated. Purpose of one’s life should be achieving that state. We must search for God, elevate beyond matter, be in constant process of growth – once we have the awareness journey towards absolute begins. As Dr. Khan says; once it starts, the process itself is an accomplishment. Jesus, Prophet Mohammad, Socrates, Plato, Shakespeare, Rumi, Khan, … all showed that genuine ideas survived in history of mankind. Conclusion Humans are the only creatures with power of will. Human will is designed by material accouters, references of temporary success. God’s will supersedes matter. Great will is beyond matter, and to succeed without matter is closest we can come to divinity. Purpose of our life should be to discover that concept of living without matter, beyond it, to struggle every moment, searching for God. It is a constant process of growth. We have to have in mind that there are two kinds of will: human will and eternal (divine will). We cannot control the eternal will, but we can try to liberate ourselves from earthly characteristics – only then we become ‘nothing’ and we can enter eternity. We must elevate our mind and direct it towards Haven. Illuminism suggests that human will alliances with divine one and Shakespeare teaches us the same. Through his characters he has shown us it is possible. The attempt to release ourselves from chains of matter requires insensitivity towards it. Can a §§§§§§§§§§§§§§§§§§ ******************* Shakespeare “The Complete Works of William Shakespeare”, “Hamlet” 2006 Shakespeare “The Complete Works of William Shakespeare”, “Hamlet” 2006 396 �2nd International Symposium on Sustainable Development, June 8-9, 2010 Sarajevo being survive without essence? Of course not. The value is derived through essence. Essence is that idea which is not for personal goal, and Shakespeare’s essence was for genuine goal and continues through those who stepped on the path of wisdom. References Primary sources: Shakespeare, William (2006), The Complete Works of William Shakespeare, Wordsworth Edition Ltd Khan, Shahab (2006) The second year lectures Khan, Shahab (2007) The third year lectures Khan, Shahab (2008) The fourth year lectures Bradley, A.C. (2007) The substance of Shakesperian tragedy, Palgrave Macmillan Neilson, William A., Thorndike, Ashley H. (1927), The facts about Shakespeare, The Macmillan Company Johnston, Ian (1999), A public domain on various approaches to Shakespeare's tragedy, Malaspina University-College, Vancouver Iqbal, Muhammad(2007), Shakespeare (“The republic of Rumi: A novel of reality” by Khurram Ali Shafique, Iqbal Academy Pakistan) Khan, Shahab, (2008) PhD theses Nasr , S.H. (1998), Three Muslim Sages, Sohail Academy Bloom, Harold (1999), Shakespeare the Invention of the Human, Riverhead Khan, Shahab (2008), O Šekspirovim Tragedijama, Dobra knjiga, Sarajevo Secondary sources: http://www.wikipedia.org http://www.islamicity.com http://www.shakespearesfellowship.org http://www.stjohns-chs.org http://www.pgdp.net 397 � Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 724 Title A name given to the resource Shakespeare – New Dimensions – Way of Life Author Author Busatlic, Raisa Khan, Shahab Yar Abstract A summary of the resource. In this article I will be dealing with Shakespeare’s work and lifestyle he has created, the connection of Shakespeare and modern world in any sense! Shakespeare’s protagonists, his messages, links with Islam, his place of nowhere, the role model he has become; interference with purpose or without it on a daily basis. I will try to show, through his famous characters like Hamlet and King Lear, how Shakespeare reconciled all ideologies of this earthly world and created one new/old ‘religion’ – Ardonic state of mind. To write on such topic requires personal aspect as well as professional approach, even though these two can not be strictly separated in my work. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2010-06 Keywords Keywords. Conference or Workshop Item PeerReviewed H Social Sciences (General) Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Extent The size or duration of the resource. 1016 Title A name given to the resource Shakespeare between Interculturalism and Cultural Imperialism Author Author Dumitraskovic, Tatjana Abstract A summary of the resource. Shakespeare is a most active participant in so-called intercultural theatre. This essay tries to determine the position of Shakespeare in intercultural discussions which consist of the two important issues: cultural equality and authenticity. Most of intercultural Shakespeare productions include non-western cultural elements which are employed merely to decorate the framework of Shakespearean plot, character and theme. While intercultural approaches to Shakespeare produce cultural equality they also lose Shakespearean authenticity. However, there are so many intercultural Shakespeare productions in which the use of Shakespeare makes certain the delivery of universal themes. But, the main structure underneath Shakespeare ``universality`` is global capitalism which creates the illusion of universal Shakespeare in the form of international theatre festivals. The use of Shakespeare gives those international productions a quality of high art and makes certain easy circulation in the countries that are under Western influence. That is why productions announce themselves in public as Shakespearean and intercultural, creating an illusion of utopian cultural pluralism. But, a close analysis of intercultural Shakespeare only reveals the liaison between interculturalism and cultural imperialism. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2012-05 Keywords Keywords. Conference or Workshop Item PeerReviewed P Philology. Linguistics