<rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/">
<rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/2529">
    <dcterms:title><![CDATA[World Englishes and Applied Linguistics]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[The paper discusses World Englishes (WEs) in the applied linguistics profession for the most part accepts multiple varieties of English as legitimate and worthy of study even if legitimacy remains the object of inquiry. Consistent with the value applied linguistics place on WE, English is taught and learned in many countries because it is an international language. English is seen as a means to open doors to parts of the world that are not accessible to them otherwise and learners are fascinated by the increased international opportunities they believe the knowledge of English will bring to them. The international scope of learners’ English learning agenda should logically be matched by pedagogical approaches that teach EIL in part through inclusion of varieties of WEs. However, examinations of ELT practices reveal that English is still being taught as an inner-circle language, based almost with characters and cultural topics from the English speaking countries of the inner-circle.    Issues associated with teaching English as an inner-circle language versus EIL need to be clarified if concrete changes are to be brought about in the way English is portrayed, valued, and taught in expanding ciecle countries where it is not the native language of the majority or an official language. Taking into account an interesting but at the same time controversial debate about the status of English in its varieties, which are commonly called WEs and the opposing ideas, it is aimed to present an overview of these discussions, together with some examples. Three concentric circles, the Interlanguage theory, Standard English and English as a Lingua France (ELF) were paid special attention while touching upon the controversial debates on World Englishes. Moreover, following these discussions on WEs, EIL and Applied Linguistics, some answers were provided regarding the questions on teaching and teacher education, seeing that the uses of English internationally are not just related to the Expanding Circle, but also they include native speakers as well as members of the Outer Circle.  ]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:date><![CDATA[2012-05]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[1025]]></dcterms:extent>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/177">
    <dcterms:title><![CDATA[Writing the Proper Story: The Importance of Personal Experience and Inadequacy of Fiction in Alice Munro’s Story “The Ottawa Valley”]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[The tendency among contemporary women writers to look inside themselves for material for fiction is particularly evident in the work of Alice Munro. Munro’s practice of utilizing personal experience in her stories is central to her work, and is therefore identified as an essential element of her fictional aesthetic. In “The Ottawa Valley,” the parallels between Munro’s experiences with her own terminally-ill mother and those of the narrator whose mother has Parkinson’s Disease, are immediately recognizable. Other stories also contain bits and pieces gathered from Munro’s memories; however, she is adamant that her stories should not be seen as strictly autobiographical. Her refusal to allow her work to be described as autobiographical serves as a protective shell into which the author may retreat, and as a reminder that Munro’s stories operate on many levels of reality. In the postscript added to the story, Munro, in the guise of the narrator, deals with the inadequacy of fiction. In several stories the reader is left wondering whether certain events actually occurred or if they were imagined by the teller. This ambiguity between fiction and reality is evident in stories where Munro and/or the characters seem to be second-guessing themselves. For example, the narrator in “The Ottawa Valley” wonders at the end if she has really told a “proper story.” This paper examines the importance of personal experience and inadequacy of fiction in writing by Alice Munro in general, and particularly in reference to her short story “The Ottawa Valley.” The parallels between the narrator’s experiences in “The Ottawa Valley” and Munro’s own experiences with her mother demonstrate that Munro frequently utilizes material from her own life in her stories.      Key words: Alice Munro, Postcolonial literature, personal experience, fiction, short story]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:publisher><![CDATA[International Burch University]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2016-05-12]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[3274]]></dcterms:extent>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/2808">
    <dcterms:title><![CDATA[Writing War and Feminine Discourse]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[The main aim of this paper is to prove that feministic discourse related to war, is the  best example that there is still enough space for debates whether it is necessary to  separate feminine writing from ―traditional/masculine style― and that the feminist  critique of a language is absolutely necessary segment of contemporary discourse  analysis.  Feminine writing is the term presented by French philosopher and writer, Helene  Cixous who claims that women write/rewrite signs inscribed in their bodies, but she also  explains that this style is not reserved exclusively for women, that men can also write  feminine.  Following above mentioned theory, this paper is using writing styles of two Bosnian  artists, one writer and one film director, who both described the most painful and violent  stories using non-violent language, and who managed to show the reality of war  perceived by woman without using any aggressive or offensive discourse.  Even though I do believe that there is no such thing as essential womanhood, common  to all women repressed by patriarchy, the aim of this paper is show that feministic war  discourse is exactly the place where class, origin, race and all other differences, are  utterly minimized among all women around the world.]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:date><![CDATA[2011-05]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[694]]></dcterms:extent>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/1439">
    <dcterms:title><![CDATA[XIX ASIR AZERBAYCAN ŞAİRİ MİRZA MUHSİN HAYALİ]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[Anahtar Kelimeler: Hayali, poetika, gazel, elyazma, lirika.  ÖZET  Mirza Muhsin Hayali Azerbaycanın Guba ilinde dünyaya gelmiş, şiirsel yaratıcılığı burada faaliyet gösteren “Gülistan” edebi meclisinin son dönemine rastlayan şairlerimizdendir. Bilindiği gibi, XIX yüzyılın birinci yarısında düzenlenmiş ilk edebî meclislerden olan “Gülistan”ın faaliyetleri, üyeleri hakkında bilgimiz çok azdır. Bildiğimiz odu ki, “Gülistan”ın temelini görkemli âlim ve şair Abbaskulu ağa Bakıhanov Kudsî koymuş, meclisin oluşturulmasında dostu Gubalı Ahunt Abdullah ona yakından yardım etmiştir. “Gülistan” ebedi meclisinin 1819, 1835 yıllarında düzenlendiğini söyleyen tetkikatcılarımız olmuştur. Mirza Muhsin Hayali’nin hayat ve yaratıcılığına dair elimizde yeterli bilgi yoktur. Görkemli edebiyyatşinas Salman Mümtaz şairin eserlerini topladığı elyazmada onun h.1263 yılında (m.1846-1847) Guba&#039;da doğduğunu, Molla Ali Ahundun oğlu olduğu için soyadının Ahundov olduğunu göstermiştir. Araştırmacı MirzaMöhsünün hayatı hakkında yazıyor: “Hayali Türkçe, Farsça, Rusça savada sahipti, bir süre Guba&#039;da mektebdarlık etmiştir.” Mirza Muhsin Hayalinin edebi mirasına dair 3 elyazma Azerbaycan Milli İlimler Akademisi Elyazmaları Enstitüsü&#039;nde saklanmaktadır. Bunlardan B-514 şifresi altında korunan gazel nastalik hattı ile aktarılmış yazma şairin eksik Dîvânıdır. 189 sayfadan oluşan toplunun her sayfasında bir gazel aktarılmıştır. Buradaki gazeller divanlar için geleneksel olan harf sıralanması ile dizilmemiştir. Nüshanın göçürülme tarihi ve katibin adı kayıt edilmemiştir. B-1523 şifreli, aktarılma tarihi ve katibi belirsiz diğer bir el yazmada şairin 36 şiiri toplanmıştır. Kayd ettiğimiz gibi, klasik poeziyanın geleneklerine sadıkkalan, eserlerini sade, açık dilde yazan Mirza Möhsin’in şiirlerinde sevgi lirikası yer alıyor. Bu şiirlerde sevgi, hicrandan şikayet, vuslat özlemi, vefasız güzellerden sitem- güzar, bazı vesilelerle devirden, şairin kendi durumundan hoşnutsuzluk içtenlikle kaleme alınmıştır. Şair klasik Şark poetikasının sanatsal ifade araçlarından, poetik figürlerden kullanımlara özellikle önem vermiş, klasik türk şiirinin sahib olduğu tüm sembolik imgelerden ustadane bir şekilde istifade etmiştir.]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:publisher><![CDATA[International Burch University]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2013-05-17]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[2253]]></dcterms:extent>
    <dcterms:identifier><![CDATA[ISSN 2203-4548     ]]></dcterms:identifier>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/1418">
    <dcterms:title><![CDATA[XV-XVI. YÜZYILDA PİRLEPE’DE İSKÂN VE NÜFUS]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[Anahtar Kelimeler: Pirlepe, Tahrir defterleri, mahalle, Balkanlar, nüfus.  ÖZET  Antik dönemlere kadar gidebilen tarihi ile Pirlepe, bugün Makedonya’ya bağlı bir şehir olup eski Osmanlı kasabalarından biridir. Vukaşin tarafından prenslik olarak ilan edilen kasaba Vukaşin’den sonra oğlu Marko’nun Osmanlı hâkimiyetini tanımasıyla beraber 1382 tarihinde Osmanlı egemenliğine dâhil olmuştur. Babuna dağının eteğinde Vardar’a tabi olan karasuya dökülen bir küçük çayın kenarında kurulmuş bir kale konumunda olan Pirlepe Osmanlı idari yapısı içerisinde Rumeli Eyaleti’nin Paşa livası sağ kol kasabaları arasında yer almaktadır. II. Mehmet’in saltanatı döneminden itibaren kasaba ciddi bir şekilde gelişme göstermiştir. Başlangıçta bir Balkan devleti olarak doğan Osmanlı İmparatorluğu Türklerin Balkanlar’a gönüllü göçünü sürekli teşvik etmiştir. Nüfus iskânının yanı sıra askeri ve mali şartlar da bu politikayı zorunlu kılmıştır. Bu bölgelere Anadolu’dan gelen dervişler, gaziler ve diğer unsurlar memleket açma ve fütuhat yapıp, civar köylere veya tamamen boş ve tenha yerlere yerleşerek ziraat ve hayvancılıkla meşgul olmuşlardır. Ayrıca, şehirde dini hayır kurumları inşa etmişlerdir. Pirlepe Kasabası özellikle 1478 yılarından sonra fiziki ve nüfus yapısı değişerek tipik Osmanlı şehri haline dönüşmüştür. İnceleme konumuzun temel kaynakları Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Devlet Arşivlerinde bulunan l6. Yüzyıla ait tahrir defterleri olacaktır. Bu çalışmada, Osmanlı yönetiminde yaklaşık beş asır kalan Pirlepe’nin iktisadi ve sosyal özellikleri, merkez mahalleleri, kır iskân yerleşim bölgelerindeki Müslüman - gayrimüslim nüfus, içtimai yapı, üretim birimleri, meslek grupları, yetiştirilen ürünler ve tahsil edilen vergiler tespit edilmiştir.]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:publisher><![CDATA[International Burch University]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2013-05-17]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[2024]]></dcterms:extent>
    <dcterms:identifier><![CDATA[ISSN 2203-4548     ]]></dcterms:identifier>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/1348">
    <dcterms:title><![CDATA[XVI. YÜZYILDA BOSNA VE AHISKA’DA SOSYAL VE EKONOMİK YAŞAM]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[Anahtar Kelimeler: Osmanlı Devleti, Bosna Sancağı, Saraybosna, Gürcistan Cumhuriyeti, Ahıska Sancağı.  ÖZET  XVI. Yüzyılın sonlarında Osmanlı Devleti için büyük stratejik önem taşıyan iki bölge  vardı. Birincisi, devletin batısındaki Bosna, ikincisi devletin doğusundaki Ahıska. Bosna Adriatik Denizi‟ne, ordan da Akdeniz‟e, Ahıska ise Kafkaslara ve daha sonra Hazar Denizi‟ne Osmanlıların yolunu açıyordu. Bosna ve Ahıska Sancakları arasında şu benzerlikleri görmekteyiz; Her iki sancak önemli stratejik konuma sahip olup; biri Batı‟da, diğeri Doğu‟da uç sancağı idi. Bosna‟nın fethi Osmanlı‟yı Adriatik Denizi‟ne kavuşturarak Akdeniz‟de hakimiyetini, Ahıska‟nın fethi de Osmanlı Devleti‟nin Kafkaslar yolunu açarak Hazar Deniz‟i kıyılarını kontrol altına alınmasını sağlıyordu. Bosna Avrupa ve Asya, Ahıska ise Anadolu ve Kafkasya arasında bir köprü idi. - Her iki sancak Osmanlı medeniyetinin yerleşim alanı olmakla aynı kaderi paylaşmışlardır. Bosna Doğu ve Batı, Ahıska ise Doğu ve Kafkasya dilleri ve medeniyetlerinin en önemli birleştiği noktalar idi. - Her iki sancağın başkentleri olan Saraybosna ve Ahıska‟da Müslüman, Ortadoks, Katolik, Musevi dinlerinden oluşan halk, huzur içerisinde yaşamakta idi. Bu yüzden Saraybosna Avrupa‟nın Kudüs‟ü, Ahıska ise Kafkasların Kudüs‟ü idi. Çalışmamızda Bosna, Saraybosna ve Ahıska‟nın etimoloji verilmiş ve tarihi şahsiyetlerden Bosnalı Gazi Hüsrev Bey, Ferhad Paşa ve Ahıskalı Hızır Paşa, Menüçöhr ve ünlü kadın siyasetçi Dedisimedi Debora hakkında bilgiler, Mençöhr ve ailesine Sultan IV. Murad‟ın verdiğü 1593 tarihli fermanı da yer almaktadır. Çalışmamızda XVII. Yüzyıl Osmanlı bilim adamlarından Evliya Çelebi‟nin „„Seyahatnamesi‟‟ ve Katip Çelebi‟nin „„Cihannüma‟‟sına göre Saraybosna ve Ahıska hakkındaki bilgiler verilmiştir. Çalışmamızda Saraybosna ve Ahıska‟nın kısa tarihini verdikten sonra bölgelerin sosyal- ekonomik durumu, vergi kalemleri, miktarları, ölçü ve tartı birimlerini incelemeye çalışılmıştır. Ahıska ile ilgili bilgiler, 1595 tarihli “Defter-i Mufassal Vilayet-i Gürcistan” tahrir defterine dayanarak „„Ahıska Sancağı Güney Nahiyesi‟‟ ışığında açıklığa kavuşturulmuştur. „„Defter-i Mufassal Vilayet-i Gürcistan‟‟ tahrir defterinin „„Ahıska Sancağı Güney Nahiyesi‟‟ bölümünün ilk defa olarak günümüz Türkçesine çevrilmesi çalışmamızın en önemli hususlarındandır. Bu çevirinin ve yapılan araştırmanın hem Türkiye, hem Gürcistan, hem de Kafkasya tarihçiliği için önemli olduğunu düşünülmektedir.]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:publisher><![CDATA[International Burch University]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2013-05-17]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[2279]]></dcterms:extent>
    <dcterms:identifier><![CDATA[ISSN 2203-4548     ]]></dcterms:identifier>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/589">
    <dcterms:title><![CDATA[XVII YÜZYIL AZERBAYCAN ŞAİRİ VAHİD GAZVİNİ]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[İmaddüdövle Mirza Muhammed Tahir Vahid Gazvini XVII yüzyılın seçkin  devlet adamı, şair ve tarihçisi olmuştur. O, doksan beş yıla kadar ömür sürmüş, beş Safevi şahının hakimiyeti döneminde hükümet idaresinde  çalışmış, muhasebe ve vikayenevişlik (saray tarihçisi) görevinden vezirlik ve  Sadr-ı Azamiliye dek yükselmiştir.  Tahir Vahid Gazvini, siyasi faaliyetinin son dönemlerinde «İmaddüdövle»  lakabı ile Safevi hükümdarı Şah Süleyman&#039;ın (1666-1694) Baş Vezir-Sadri-ı  Azam olarak görev yapmıştır.Azerbaycan alimi Muhammed Terbiyyetin  verdiği bilgiye göre, Vahidin yüz bin beytten fazla Farsça şiirleri, II Şah  Abbas (1642-1666) döneminin tarihine adanmış “Abbasname”si ve münşeatı  vardır. Vahid`in “Halvet-i Raz”, “Nazü niyaz”, “Gülzari-Abbasi”, “Der vasfı  Humayım tepe”, “Der tarifi-nerd”, “Fethnameyi-Kandahar”, “Der zikri ve  masrefi edevati-ceng” isimli poemaları bulunmaktadır. Bunların yanısıra  AMEA Elyazmaları Enstitüsü&#039;nde Muhammed Tahir&#039;in hesap ilmi hakkında 2  bölüm içeren Farsça dersliyinin elyazması tespit edildi. Son devirlerde  Vahid`in Berlin Devlet Kütüphanesi&#039;nde kayıtlı olan Külliyatı&#039;nda şairin  Azerbaycan Türkçesinde yazdığı Divanı bulunmuştur. Türkçe Divan 487  yapraktan oluşan Külliyatı&#039;n ilk 30 yaprağına (1b-30a) nastalik hattı ile Baburi  hükümdarı Bahadur Şah&#039;ın zamanında aktarılmıştır. V.Gazvin&#039;in Tebriz  Merkezi Kütüphanesi&#039;nde saklanan 192 yapraktan oluşan Farsça Divan`ının 4  yaprağına (115a-119a) şairin Türkçe şiirleri aktarılmıştır ki, bunlar toplam 117  Beyttir. Vahidin Azerbaycan Türkçesindeki Divanı 140 beytten oluşan  mesnevi (1b-13b) ile başlıyor. Yaprak 4b-nin sonlarından divanın sonuna  kadar (30B) şairin gazel, kıta, nazım ve tekbeytleri ayrı ayrı değil, alfabetik  sıraya göre aktarılmıştır. Şairin Türkçe şiirlerinin üslubundan anlaşılmaktadır  ki, Fuzuli edebi ekolünün en görkemli temsilcilerindendir, Divanı`nda  Fuzuli&#039;nin gazellerine yazılmış nazireleri vardır. Vahid Gazvininin Türkçe  şiirleri XVII yüzyıl Azerbaycan edebiyatının en güzel poetik örneklerinden  kabul edilebilir. Şiirlerini okurken onun kapsamlı mütalâa alanına sahip,  seleflerinin eserlerini derinlemesine bilen sanatkar olduğunu görmekteyiz.]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:publisher><![CDATA[International Burch University]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2014-05-23]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[2632]]></dcterms:extent>
    <dcterms:identifier><![CDATA[ISSN 2303-582X     ]]></dcterms:identifier>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/556">
    <dcterms:title><![CDATA[XVII YÜZYIL AZERBAYCAN ŞAİRİ VBOSNA HERSEK’TE BAĞIMSIZLIK SONRASI MİLLİ KİMLİĞİN  İNŞASINDA FOLKLORUN İŞLEVİ VE ÖNEMİ ÜZERİNEAHİD GAZVİNİ]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[Kültürel tarzlar, kalıplar ve yapıların oluşturduğu ve oluşturmaya devam ettiği  bilgi olarak tanımlanması mümkün olan folklor kavramının başta eğlendirme  ve hoşça vakit geçirme, toplumsal kurumlara ve törelere destek verme, eğitim  ve kültürün genç kuşaklara aktarılması, toplumsal ve kişisel baskılardan  kurtulma ve de başkaldırı gibi temel işlevlere sahip olduğu söylenebilir.  Bunun yanında, folklorun en önemli işlevlerinden birinin de kimlik  tanımlamasında önemli bir gösterge olduğu gerçeğidir.  Folklorun bu yönü, özellikle yeni kurulan devletlerin milli kimliklerini  yapılandırmalarında önemli bir işleve sahiptir. Folklor, bağımsızlığına yakın  zamanda kavuşan Bosna Hersek devletinin kendi milli kimliğini  tanımlamasında ve bu kimlik üzerinden kendini tanıtmasında önemli bir işlevi  yerine getirmektedir. Dolayısıyla, Bosna Hersek’te bağımsızlık sonrası milli  kimliğin inşasında folklorun önemli bir işleve sahip olduğunu söylemek  mümkündür. Makalede bu bağlamda, Bosna Hersek’te bağımsızlık sonrası  milli kimliğin inşasında folklorun işlevi ve önemi meselesi üzerinde  durulacaktır.]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:publisher><![CDATA[International Burch University]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2014-05-23]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[2633]]></dcterms:extent>
    <dcterms:identifier><![CDATA[ISSN 2303-582X     ]]></dcterms:identifier>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/583">
    <dcterms:title><![CDATA[XX ƏSR AZERBAYCAN MUHACİRET EDEBİYYATI]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[1920-1950 yılları arasında manevi-ahlaki deyerlerimiz total rejmin kazabına  uğrar oldu. Bu nedenlerden vatandaşlarımızın bir kısmı Azerbaycan’a yakın  olsun diye Türkiyeye göç etmiş kendi yaratıcılık faaliyyetleri ile çalışmalar  yapmışlar. Bunlardan tanınmış bilim adamı Ehmed Ceferoğlu, Ehmed Cavad,  Emin Abid, Mirze Bala Memmedzade, Alazan Baycan, Mirze Albay Dağlı,  Elibey Hüseynzade, Ehmedbey Ağayev ve daha nicelerinin isimlerinide  söylene biliriz. Bu şekilde göç hayatı yaşayan ünlü alimlerin zengin  yaratıcılğının yalnız bir kısmı konfrans konusuna uykun olan bilgilere bağlı  araşdırmalar yapmışlardır. Türk dünyasında tanınmış alim Ehmed  Ceferoğlunun eserleri çok önemlidir. Onun bir kısım eserleri 1942 yılında neşr  ettirdiyi “Şimal ellerimiz Azerbaycan’dan toplamalar “Adlı kitabında Karsta  yaşayan azeri ve terekeme folklorundan örnekler onların geçmiş yaşam tarzları  ve gelişmiş konuşma dilinden karşılıklı bir şekilde yeterli olunmuşdur.  Türkiyenin Kars, ığdır, Sivas, Tokat, Amasya ve Van vilayetlerinde yaşayan  azeri ve terekemelerden alınan metinler 350-400 yıl önce Afyonun  Emirdağında konuşulmaktadır. Özellikle E.Ceferoğlu Türkiye  Türkologiyasına özenle yanaşmış deyerli eserlerini ortaya koymuştur Onun  esas amaçı Türkü Türke tanıtdırmak ve Türk dünyasını dünyaya beyan  etmekdir. Bu şairlerden biri de Ehmed Cavaddır. Azerbaycan ve Türkiye  edebiyatşünaslığın da şairin yaratıcılığı ile meşkul olan bir çok tedqiqatçılar  var. Şair kuzey Qafqaz, Dağıstan, Kars, Ardahan ve siyerlerde olmuş türk  halkına olan muhaebbet hissini 1914-te ekimde meşhur “Kara deniz”  şirinde bu şekilde tercüme etmişdir.]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:publisher><![CDATA[International Burch University]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2014-05-23]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[2637]]></dcterms:extent>
    <dcterms:identifier><![CDATA[ISSN 2303-582X     ]]></dcterms:identifier>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="https://omeka.ibu.edu.ba/items/show/599">
    <dcterms:title><![CDATA[XX YÜZYIL AZERBAYCAN EDEBİYATINDA TAHMİS TARZININ  ÜSTADI NOVBERİ]]></dcterms:title>
    <dcterms:abstract><![CDATA[Yirminci yüzyılda, özellikle de eski Sovyetler döneminde Azerbaycan  edebiyatı yeni görevler üstlenmiş, şiire yeni konular gelmiş, birtakım klasik  şiir türlerinden vazgeçilmiştir. “Novberi” mahlasıyla şiirler yazan Kerbelayi  Gara Meşedi Suleyman oğlu Garayev böyle bir dönemde yaşayarak klasik  edebi geleneği yaşatmaya çalışan, Nevai ve Fuzuli şiirlerine tahmisler yazan  şairlerden olmuştur. O, 1885 yılında Şuşa&#039;da, tüccar ailesinde doğmuş,  eğitimini de burada almış, Arap, Fars ve Rus dillerini öğrenmiştir. 1920  yılında Azerbaycan&#039;da Sovyet hakimiyeti kuruluncaya kadar şair ticaretle  uğraşmış, İran, Suriye, İrak ve Suudi Arabistan&#039;a seyahat etmiştir. Novberi XX yüzyılın ilk yıllarında Fuzuli geleneklerinin takipçisi olarak tanınmış  kendisiyle hemfikir olan Aliağa Vahid, Ali Nazmi, Salman Mümtaz gibi  şahsiyetlerle defalarca görüşmüştür. Novberi Füzuli yaratıcılığına o kadar  hayran olmuş ki, şiirlerinden birinde kendisiyle aynı dönemde yaşamak, hatta  onun kalemi, mürekkebi olmak istediğini belirtmiştir. Fuzuli şiirlerine yazılan  tahmisler şairin yaratıcılığında önemli yer tutmaktadır. Onun Fuzuli&#039;nin “Ya  Rab”, “Gül”, “Beni”, “Aşk”, “Bak”, “Çare”, “Sabah” ve başka redifli  gazellerine yazdığı tahmisleri özellikle dikkat çekicidir Azerbaycan Milli  Bilimler Akademisi Elyazmaları Enstitüsü&#039;nde S-464 ve S-465 şifresile  Növberinin avtografı olan 2 ciltten oluşan tahmisler toplusu korunmaktadır.]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:publisher><![CDATA[International Burch University]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2014-05-23]]></dcterms:date>
    <dcterms:extent><![CDATA[2628]]></dcterms:extent>
    <dcterms:identifier><![CDATA[ISSN 2303-582X     ]]></dcterms:identifier>
</rdf:Description></rdf:RDF>